Οι έφοροι

Μετακίνησαν το πιθάρι μου
με αυστηρές συστάσεις.
Την νέα δήλωση κατοικίας
ετοιμάζουν μου είπαν
σε λίγο να υπογράψω.
Μετακίνηση!
Υπογραφή!
Άρωμα μούχλας στον αέρα
από των εγγράφων τις σαπισμένες πτυχές.
Εφοροι της βροχής, του ήλιου και των αστεριών
Καταγράφουν το φως και το νερό.
Προσημειώνουν τον χρόνο.
Συστάσεις ... τροχονόμοι των λέξεων
τακτοποιούν το συντακτικό.
Σύσταση χρόνου έκθεσης στον ήλιο,
με διετή απόδοση ....
Υπογραφή, ο παραλαβών
Εξ' ου και το μεγαλείο της σύγχυσης.
Μηδέν χρόνος.
Μηδέν μετακίνηση.
Μηδέν απόσταση.
Το ελάχιστο στο άπειρο.
Εξ' ου και το φώς της Σελήνης
στο πιθάρι βρίσκει φυγή


 Ο χρόνος του ήλιου

Ο χρόνος του ήλιου τελειώνει.
Έτσι νωπός θα βουτήξω στο σούρουπο
καθώς ο χρόνος που μου ετάχθη
δεν υπήρξε αρκετός
Μονότονες φωνές εκεί με καλούν
στον χρόνο τον ανθρώπινο που
δεν υπήρξε αρκετός
Εξηγήσεις,
ερμηνείες
παρερμηνείες
Ερινύες
που βρίσκει κανείς το κουράγιο
να γυρίσει εκεί;
Δισύλλαβα,
πολυσύλλαβα
γραμματικές
τρελές
ασύντακτες ...
μα δεν αρκούν για μουσική
χωρίς μονότονη φωνή
χωρίς σούρουπο για να κρυφτεί


 ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

... Όταν μονάζουμε σκεπτόμενοι μελλοντικά ταξείδια
Ένα καράβι κάποτε περνά στην κάμαρά μας ...
Ανδρέας Εμπειρίκος συλλογή «Ενδοχώρα» (1934-1937)

Μεσ' την βροχή όταν στεκόμαστε,
χρονομετρώντας το φανάρι,
μιά διαδήλωση κάποτε περνά επιβλητικά,
στις στέγες των οχημάτων επάνω.
... και αυτό το ξέρουμε όλοι.

Διάττοντες διαδηλωτές προχωρούν
ανάμεσα στα τροχιοδεικτικά,
στίχοι ανάμεσα στα πανό
καταμαρτυρούν την διάχυτη αποθέωση.
... και αυτό το ξέρουμε όλοι.

Τροχονόμοι των λέξεων συγγράφουν
με κλεμμένο συντακτικό.
Αόρατες διαδηλώσεις, τις σελίδες τους
με λευκό κενό γεμίζουν.
Κραυγές και συνθήματα στα πανό,
και πονημάτων καταφύγιο δεν θα υπάρχει.
... και αυτό το ξέρουμε όλοι

Δικηγόροι σε μία καινοφανή αναπηρία
αυτές τις σελίδες διαβάζουν
και αναζητούν τον ήλιο
Τον Πρότερο, τον Πρώτο.
Ο ήλιος δεν είναι στην ώρα του.
Ούτε το νερό προσφέρει σταγόνες για το μαρτύριο.
Οι διαδηλωτές δεν βρίσκονται
σε προτέρα γνωστή θέση.

Όρμησε και αυτός ως διάττων
πάνω από τις λαμαρίνες
βάφοντας με ιδανικό κόκκινο
το κενό ανάμεσα στα συνθήματα.
Ομηρεία συναισθημάτων το πανωφόρι
παρατημένο όπως ήταν
στο σημείο εκκίνησης.
Σειρήνα και κόκκινο φως.
Απλανή τα βλέμματα των οδηγών

Τροχονόμοι των λέξεων
καταγράφουν την απόδραση
Στη θέση των διαδηλωτών περαστικοί
Το ιδανικό κόκκινο ξεθωριάζει
το νερό της βροχής δίνει ακόμα μία άφεση